 Nemendur níunda bekkjar Grundaskóla á Akranesi frumsýndu í gærkvöldi söngleikinn Draumaleitina í Bíóhöllinni á Akranesi. Eins og fram hefur komið í fréttum Skessuhorns er söngleikurinn samvinnuverkefni fjögurra skóla frá Íslandi, Svíþjóð, Tyrklandi og Ítalíu. Undirbúningur að verkefninu hefur staðið yfir síðastliðin tvö ár og er þetta fyrsta frumsýning skólanna sem að því koma. Í desember munu nemendur frá skólunum fjórum sameinast í uppsetningu í Svíþjóð. Í söngleiknum er varpað ljósi á ólíkan bakgrunn mismunandi þjóða og menningarheima auk þess sem skilningur þátttakenda á mismunandi menningu, trúarbrögðum og þörfum einstaklinga er víkkaður.
|
 Söngleikurinn fer að mestu fram á skipi sem er á leið með Vesturfara til New York, en fólk frá öllum þátttökulöndum flykktist til Vesturheims fyrir rúmum 100 árum. Kastljósið er á fjórum fjölskyldum, einni frá hverju landanna, og saga þeirra er sögð, sagt frá erfiðleikum sem þær mæta og því hvernig sætta þarf ólík sjónarmið fólks með ólíkan uppruna. Þá kemur ástin við sögu eins og í öllum góðum leikverkum. Handritið var unnið upp úr smásögum sem nemendur skólanna fjögurra sömdu, eftir að hafa kynnt sér sögu Vesturfaranna. Tónlist söngleiksins er að mestu leyti samin í samstarfi kennara landanna og sjá Flosi Einarsson og Einar Viðarsson um íslenska hlutann og standa þeir sig mjög vel. Leikstjórn uppfærslunnar var í höndum Einars Viðarssonar, en auk þeirra félaganna koma umsjónarkennarar bekkjanna þau Margrét Ákadóttir og Sigurbjörn Jónsson að uppfærslunni ásamt krökkunum. Karen Lind Ólafsdóttir er dansstjóri en henni til aðstoðar var Emelía Ottesen.
Allir nemendur níunda bekkjar Grundaskóla taka þátt í sýningunni á einn eða annan hátt; um 40 leikarar og dansarar, sem og allir þeir sem koma að viðamiklum leiksýningum, svo sem hönnun og smíði sviðsmyndar, búninga og kynningarefnis, tæknivinnslu og ljósum. Þá koma foreldrar að vinnu við leikmynd og búninga.
Söngur og glens
 Fullt var út úr dyrum í Bíóhöllinni á frumsýningu nemenda Grundaskóla. Það er óhætt að segja að enginn hafi verið svikinn af frábærri sýningu. Undirritaður hefur séð margar sýningar áhugaleikhópa víða og fullyrðir að hér er á ferðinni ein sú fremsta. Segja má að hafi maður áður séð uppfærslur nemenda Grundaskóla á leikritunum Hungangsflugum og villiköttum og þar áður á Frelsinu, þá sé væntingarvísitalan óneitanlega hátt skrúfuð fyrirfram. Þrátt fyrir það koma krakkarnir enn á óvart. Að vísu eru alltaf nýir krakkar á hverri sýningu, enda nemendur níundu bekkja hverju sinni sem takast á við uppfærslur hjá skólanum. Metnaður skólans; starfsfólks og nemenda endurspeglast í árangri hópsins. Sýningin var hreint út sagt frábær og enginn veikur punktur. Fyrst og fremst var hópurinn vel agaður og þrátt fyrir að um 40 krakkar hafi verið á sviðinu samtímis meira og minna alla sýninguna þá vissu allir alltaf hvað þeir áttu að gera, hvenær og hvernig. Leikurinn var með öllu fumlaus, framsetning skýr, allir kunnu sín hlutverk, söngurinn var vel útfærður og fallegur og dansarar krydduðu sýninguna mikið. Inni á milli í þessum fallega hópi voru þar að auki “talentar” af guðs náð sem fóru með hlutverk sína af stakri snylld. Það er erfitt að taka einn út úr á kostnað annarra, en þó verður að segjast að Hrafn Traustason í hlutverki hins ódannaða Svartskeggs hafi verið eftirminnilegastur í hlutverki sínu. Það fannst allavegana barninu á fremsta bekk sem varð að fara grátandi út af hræðslu við trúverðugan leik hins ógurlega sjóræningja.
Brjálaði hæfileikar
Í umsögn Leós Jóhannessonar, kennara Grundaskóla á vef skólans í dag segir m.a.: “Það var draumi líkast að verða vitni að frumflutningi söngleiksins Draumaleit í Bíóhöllinni í gær. Eða á maður kannski að segja að þetta hafi verið gjörningur, galdur? Þá gæti uppskriftin verið eitthvað á þessa leið: Rúmlega fimm tugir af allavega litum unglingum, mest þó fölleitum eftir veturlangt hokur yfir námsskruddum. Eitt stykki samstarf milli fjögurra landa sem eru svo ólík að notast verður að mestu við táknmál í samskiptum, eða þá þetta alræmda alþjóðamál sem kallast tónlist. Klikkuð bjartsýni. Góð saga. Tónlist, dans og aftur tónlist. Brjálaðir hæfileikar. Mikil vinna. Meiri vinna. Mest vinna. Öllu blandað saman í einn pott og soðið. Gjöriði svo vel. Og seiðurinn magnar þannig kynngi að blásaklaust fólk út í sal byrjar ósjálfrátt að klappa og stappa, hrópa húrra og sumir að gráta.
Eina sem angrar. Hvernig á fólk að gíra sig upp í að fara að kenna svona snillingum?”
LJ
Til hamingju Grundaskóli enn og aftur.
Magnús Magnússon
|
