Árið 2004 lagði nefnd fram tillögur að lögum er varðaði mink og útbreiðslu hans í íslenskri náttúru, en ákveðið var að láta þær tillögur bíða þar til niðurstöður forverkefnisins liggja fyrir árið 2009.
Verkefnið er þegar hafið og mun Náttúrustofa Vesturlands í Stykkishólmi sinna úrvinnslu sýna og rannsóknum. Hér áður tíðkaðist oft að veiðimenn sendu inn skott af veiddum mink og fengu greiðslur fyrir, en nú bregður svo við að falast er eftir öllu dýrinu. “Minkar sem hafa veiðst hér á Snæfellsnesi eða norður í Eyjafirði verða sendir til okkar á Náttúrustofu Vesturlands í Stykkishólmi. Við viljum fá allt dýrið til rannsókna svo unnt verða að ná sem flestum niðurstöðum,” segir Róbert Arnar Stefánsson, líffræðingur og forstöðumaður Náttúrustofu Vesturlands í Stykkishólmi.
Áætlaður heildarkostnaður verkefnisins er um 160 milljónir króna, en að auki er reiknað með mótframlagi og greiðslum frá Umhverfisstofnun og sveitarfélögum viðkomandi svæða.
Minkar var fluttir hingað til lands um árið 1930 og fljótlega sluppu dýr úr loðdýrabúum og námu land í íslenskri náttúru. Talið er að landnámi minks á Íslandi hafi lokið árið1975 og er mink nú að finna frá fjöru til fjalls um land allt. Áætlað er að ríki og sveitarfélög hafi greitt um einn milljarð króna fyrir veiðar á mink frá upphafi veiða. Veiðifélög og hlunnindabændur hafa jafnframt veitt árlega miklum fjármunum til að halda mink frá mikilvægum svæðum og reynt eftir fremsta megni að fyrirbyggja það tjón sem minkurinn veldur. “Ef útrýma á mink úr íslenskri náttúru er ljóst að grípa verður til aðgerða á minkabúum sem enn eru starfandi og finna lausn sem útilokar að minkar sleppi þaðan oftar,” segir Ingimar Sigurðsson skrifstofustjóri í Umhverfisráðuneytinu í samtali við Skessuhorn.
Á myndinni er afli Páls Jenssonar í Grenigerði í Borgarbygð einn veturinn fyrir fáeinum árum síðan. Ljósm. PJ.
| 
