Elsti keppandinn var Þórný kirkjuvörður og meðhjálpari sem er 65 ára gömul. Indriði útfararstjóri varði eins og berserkur í markinu og vildu menn meina að hann hefði náð að bjarga liði kirkjunnar frá stórtapi. Þegar fermingarbörnin sáu útfararstjórann ganga inn á völlinn í byrjun keppni varð sumum þeirra að orði: “Jæja, það á bara að jarða okkur!”
Helga Sesselja og Ragnheiður, aðstoðarkonur í eldhúsinu, stóðu sig frábærlega, bæði í vörn og sókn en sjálfur sóknarpresturinn var ekki á skotskónum í ár. Í fyrsta sinn í sögu keppninnar skoraði hann ekkert mark þótt það hefði verið mál manna að hann hefði borið sig einstaklega vel á vellinum. Magnea, umsjónarmaður safnaðarheimilisins, stóð hjúkrunarvaktina meðan á keppni stóð, tilbúin að hlúa að slösuðum og særðum leikmönnum. Til allrar lukku kom þó ekki til þess. Þórður Guðjónsson leikmaður ÍA og fyrrum landsliðsmaður í knattspyrnu dró upp dómaraflautu og dæmdi leikina með miklum glæsibrag.
Samkvæmt áreiðanlegum upplýsingum frá Akraneskirkju er kirkjuliðið ákveðið í því að koma sér í miklu betra form fyrir keppnina að ári liðnu. Til stendur að hlaupa upp á Akrafjall einu sinni í viku og ganga á höndum vestur í Stykkishólm reglulega í sumar, báðar leiðir. Næsti fermingarárgangur má því fara að vara sig!
| 
