Ég lagði fram breytingartillögu við aðaltillöguna um að ákveðið “gólf” væri tekið upp við þessa breytingu, sem væri ígildi grunnlífeyris og mætti gera það í áföngum á tveimur árum þar til það næði sömu upphæð og við misstum með aðgerðunum 1. júlí 2009. Sú tillaga fékk ekki hljómgrunn hjá meirihluta starfshópsins. Þá lagði ég fram bókun með samþykki mínu við aðaltillöguna. Bókunin var fyrst og fremst til ítrekunar á afstöðu Landssambands eldri borgara um að endurheimta grunnlífeyri fyrir alla. Ég hef talað fyrir því mjög víða á ráðstefnum og fundum og mér finnst að margir sýni því skilning. Við í LEB munum því halda áfram að vinna að því að ná fram þeirri leiðréttingu. Tækifæri gefst til þess ef og þegar þessi tillaga starfshópsins verður sett í frumvarp í haust, sem vonast er til að verði. Þrátt fyrir að þetta mál okkar næðist ekki núna tel ég að það sé ávinningur fyrir okkur að þessu samkomulagi sem náð var innan starfshópsins.
Enn er þó eftir að fjalla um tillöguna í ríkisstjórn og við fjárlagagerð. Tillagan kostar peninga, fjármuni sem ekki liggja á lausu.
Á næsta ári er áætlað að þetta kosti 2,5 milljarða og felur það í sér að jafnaði 5-7% hækkun á ellilífeyri frá því sem nú er. Þessi kostnaður ríkissjóðs mun svo hækka á næstu fimm árum og endar í 9,6 milljörðum króna samkvæmt tillögunni. Ekki má þó horfa á töluna eingöngu því á móti kemur að greiddur er nokkur tekjuskattur af upphæðinni. Einnig má minna á samning milli ríkisstjórnar og lífeyrissjóðanna frá desember 2010 sem fól í sér hækkun frítekjumarka á tekjutryggingu árin 2013-2015 og myndi auka útgjöld ríkissjóðs um 2,3 milljarða á því tímabili.
Sem fulltrúi Landsambands eldri borgara í þessum starfshópi, þá tel ég að við höfum náð umtalsverðum áfanga í því að endurskoða og einfalda bótakerfi almannatrygginga hvað varðar ellilífeyri. Um það var ein aðalsamþykktin sem gerð var á síðasta landsfundi okkar 2011. En kjaramálin eru og verða sífellt baráttumál, sem aldrei tekur enda.
Jóna Valgerður Kristjánsdóttir
Formaður Landssambands eldri borgara |